Noorweeğe
Às kyntje
aat ik vèèrekeslèpkes
dy d’r ôôjtzaağe às Ôwstraalyje
ôf Zwitserlànt
Mi ne puntzak fryt
nymes mòg dè weete
haa ik Aafryka in m’n hàànt
Dôôr haa ik niks mèr mi tûn ik imôl ğrôwt waar
de ègte wirelt zag ik vur m’n ôwğe
èn àlinig wa is
waar nôg te zyn
Mar lèèst keek ik zómar vur me ôôjt
zag ik Noorweeğe an de laariks hañe
lañs den bòmtôp liñs
vàn Laplànt tôt Stavañer
Hil èfkes mar
m’n ôwğe stroomde vòl
un waas dy de zee haa kène zin
Ut waar te laañ vàn meen vàndaan
naw zyy ik mi m’n kinderôwğe wèr hil hèlder
wa ny is
Jozef Maria Leenen
Noorwegen
Als kind
at ik varkenslapjes
die op Australië leken of
op Zwitserland
Met een puntzak friet
niemand mocht het weten
hield ik Afrika in bezit
Daar deed ik niet meer aan als man
de echte wereld kreeg ik toen voor ogen
en alleen wat is
was nog te zien
Maar laatst keek ik zomaar voor me uit
zag ik Noorwegen aan de larix hangen
langs de boomkruin links
van Lapland tot Stavanger
Heel even maar
mijn ogen stroomden vol
een waas die de zee had kunnen zijn
Het was te lang uit mij verdwenen
nu zie ik weer met kinderogen helder
wat niet is